Αόρατη Kλωστή

Αυτή η Κυριακή που μας πέρασε ήταν μια γεμάτη μέρα. Βασικά ήταν ακριβώς όπως πρέπει να είναι η τελευταία μέρα της εβδομάδας. Ξεκούραση, διάβασμα, βόλτα, σινεμά. Η ταινία που παρακολούθησα ήταν η «Αόρατη Κλωστή» του Πολ Τόμας Άντερσον, το κύκνειο άσμα του Ντάνιελ Ντέι Λιούις. Continue reading «Αόρατη Kλωστή»

Advertisements

Αγαπημένες ταινίες- ένα δείγμα

Έμπνευση για αυτό το άρθρο ήταν το χθεσινό ποστ. Σε γενικές γραμμές αποφεύγω τις λίστες με αγαπημένες ταινίες, βιβλία, σειρές. Αλλά, αν με ρώταγες, ποιες είναι οι ταινίες που σου έρχονται πρώτα στο μυαλό και σου αρέσουν, νομίζω πως αυτές τις πέντε σαν ελάχιστο δείγμα θα απαντούσα. Δεν είναι μια πιο αγαπημένη από την άλλη, κάποιες απ’ αυτές μάλιστα έχω και καιρό να τις δω. Δεν υπάρχει επίσης και κάποιο συγκεκριμένο είδος που προτιμώ. Θα δεις. Continue reading «Αγαπημένες ταινίες- ένα δείγμα»

Les Marionettes

Σήμερα το πρωί, σε ένα ραδιοφωνικό σταθμό, άκουσα ένα κομμάτι που είχα καιρό να ακούσω: το Les Marionettes του Zbigniew Preisner. Ανήκει στη μουσική της ταινίας Η διπλή ζωή της Βερόνικα, του Κριστόφ Κισλόφσκι, ένα διαμαντάκι, που με τη σειρά της στάθηκε η πρώτη μου επαφή με τον γαλλικό και γενικότερα ευρωπαϊκό κινηματογράφο. Είναι ένα κομμάτι που το αγαπώ ιδιαίτερα και με κάνει να ηρεμώ και να ταξιδεύω. Και με τον βροχερό καιρό, μέσα στο αυτοκίνητο, δεν θα μπορούσα να έχω καλύτερο συνοδηγό από αυτό το μουσικό αριστούργημα. Κρίμα που κρατάει τόσο λίγο.

 

Μια χειμωνιάτικη αθηναϊκή νύχτα

Δεν ξέρω αν το έχω αναφέρει ξανά, αλλά μία από τις αγαπημένες μου εποχές είναι ο χειμώνας. Και όχι τόσο ο αθηναϊκός χειμώνας, που περισσότερο υγρασία έχει, παρά κρύο, αλλά ο βόρειος χειμώνας, εκεί που το κρύο το αναπνέεις, το νιώθεις σε κάθε σπιθαμή του κορμιού σου. Continue reading «Μια χειμωνιάτικη αθηναϊκή νύχτα»