Επεράσαμ’ όμορφα

Επίσημα η φετινή σχολική χρονιά έληξε την προηγούμενη εβδομάδα με το κλείσιμο των σχολείων. Ανεπίσημα έχουμε λίγο δρόμο ακόμα για τα παιδιά που δίνουν εξετάσεις. Και ενώ όλοι κάνουν τον απολογισμό της χρονιάς το Δεκέμβριο και βάζουν τους στόχους για τη νέα χρονιά (που σχεδόν πάντα είναι οι ίδιοι με τους στόχους της προηγούμενης φοράς), εγώ κάνω τον απολογισμό πάντα τέτοια εποχή.

Photo by Emily Ranquist on Pexels.com

Επεράσαμ’ όμορφα γιατί είχα την ευτυχία να γνωρίσω καινούργιους μαθητές από διάφορες κοινωνικές και πολιτισμικές ομάδες με διάθεση να έρθουν σε επαφή με τη γερμανική γλώσσα και κουλτούρα. Έπρεπε να χτίσουμε σχέσεις εμπιστοσύνης. Να με μάθουν και να τους μάθω. Και έπρεπε να μάθουν να συνυπάρχουν και με τα υπόλοιπα παιδιά του τμήματος. Αυτό είναι λίγο χρονοβόρο αλλά ιδιαίτερα ικανοποιητικό. Βρήκα και τους παλιούς μου μαθητές με τους οποίους έχουμε ήδη αναπτύξει κώδικες επικοινωνίας. Τους ξέρω και με ξέρουν.

Επεράσαμ’ ομορφα γιατί παίξαμε. Σε γενικές γραμμές, πάντα προσπαθώ να εντάσσω το παιχνίδι στα πλαίσια του μαθήματος, φέτος όμως το παράκανα. Απ’ όλα είχε ο μπαξές: Επιτραπέζια, όπως η ναυμαχία, φιδάκι, τυφλή ζωγραφική, αλλά και πιο δραστήρια, όπως μπάσκετ και τυφλή οδήγηση, προσαρμοσμένα στα γερμανικά. Νομίζω, όμως πως το αγαπημένο τους υπήρξε ο γνωστός μουτζούρης (Schwarzer Peter στα γερμανικά). Ίσως κάποια στιγμή γράψω ένα άρθρο για αυτά τα παιχνίδια.

Επεράσαμ’ όμορφα γιατί ακούσαμε αρκετή μουσική. Και ομολογώ, πως ιδιαίτερη σχέση με τη γερμανική μουσική σκηνή δεν έχω. Ευτυχώς όμως, υπάρχουν συνάδελφοι πιο ενημερωμένοι από εμένα που έχουν κάνει εξαιρετική δουλειά στο κομμάτι αυτό και έτσι μπορώ εγώ ο άσχετος να «κλέψω» τις μουσικές τους επιλογές και ιδέες και να τις προσαρμόσω στις ανάγκες του κάθε τμήματος. Επίσης ομολογώ πως οι επιλογές που κάνω βασίζονται κατά κανόνα στο προσωπικό μου μουσικό γούστο και ξέρω πως δεν καλύπτω τις προτιμήσεις των παιδιών.

Επεράσαμ’ όμορφα παρόλο που μπορεί να υπήρξαν και στιγμές δύσκολες. Δεν είναι όλοι οι μαθητές ίδιοι και δεν ταιριάζουν όλοι με όλους. Συγκρούσεις και διαφωνίες θα υπάρξουν. Κοιτώντας πίσω στη χρονιά δεν ξέρω αν χειρίστηκα τις καταστάσεις αυτές με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Ενδεχομένως κάποιος άλλος στη θέση μου να το χειριζόταν διαφορετικά. Αλλά τέτοιες διαφωνίες αποτελούν μαθήματα και για μένα, έτσι ώστε την επόμενη φορά που θα προκύψουν – γιατί σίγουρα θα προκύψουν – να αντιμετωπιστούν έγκαιρα και (ελπίζω) αποτελεσματικά.

Τώρα, όμως, το καλοκαίρι είναι προ των πυλών. Χρειαζόμαστε όλοι, γονείς, δάσκαλοι, παιδιά, μερικές στιγμές ξεγνιασιάς και χαλάρωσης. Γιατί ο Σεπτέμβριος είναι κοντά, πιο κοντά απ’ όσο φανταζόμαστε.

Advertisements

Σχέδια, σχέδια, σχέδια

Λίγα μόνο 24ωρα μας χωρίζουν από την αλλαγή του χρόνου. Δειλά-δειλά κάνουν την εμφάνισή τους και τα ποστ με τις ανάλογες ανασκοπήσεις και τα μελλοντικά σχέδια. Ένα τέτοιο άρθρο είναι και τούτο. Μόνο που ελπίζω να είναι λίγο πιο σύντομο. Γιατί έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι μακροπρόθεσμα σχέδια δεν μπορώ να κάνω. Πάντα γίνεται κάτι και όλα ανατρέπονται. Και δεν έχω την υπομονή και την επιμονή, την προσήλωση στο στόχο. Επίσης διαπίστωσα ότι δεν μπορώ να κάνω πολλά πράγματα μαζί. Υπάρχουν άτομα εκεί έξω που μπορούν να ασχολούνται με διαφορετικά πράγματα ταυτόχρονα και να είναι καλοί σε όλα. Εγώ δεν είμαι από αυτούς.  Συνέχεια ανάγνωσης «Σχέδια, σχέδια, σχέδια»

Ανασκόπηση

Την τελευταία φορά που έγραψα σε αυτό το μπλογκ ήταν το Φεβρουάριο. Και ενώ είχα πει στον εαυτό μου να γράφω ένα άρθρο τουλάχιστον το μήνα, είναι προφανές πως δεν τα κατάφερα. Το άρθρο εκείνο (που μπορείς να διαβάσεις εδώ) είναι ένα ιδιαίτερο κομμάτι για μένα. Γράφτηκε αργά το βράδυ, σε μία περίοδο που ψυχολογικά δεν ήμουν καλά. Και την ίδια ώρα που γράφονταν εκείνες οι γραμμές, έφευγε από τη ζωή ένα ιδιαίτερα αγαπητό μου πρόσωπο. Συνέχεια ανάγνωσης «Ανασκόπηση»

Ώρα αποφάσεων 

Όχι, δεν αναφέρομαι σε πολιτικές αποφάσεις, αλλά περισσότερο σε προσωπικές. Ετούτο το μπλογκ δεν υπήρξε άλλωστε ποτέ πολιτικό. Συνέχεια ανάγνωσης «Ώρα αποφάσεων «