Ποίηση αλλιώς

Στο Τουίτερ τις προάλλες ανακάλυψα μια Γερμανίδα η οποία φτιάχνει ποιήματα με τις ράχες των βιβλίων που έχει στη διάθεσή της. Τα αποτελέσματα της περίεργης αυτής ποίησης τα ανέβασε με φωτογραφίες στο ίντερνετ και κάλεσε και άλλους να κάνουν κάτι το αντίστοιχο. Το να κάνεις κάτι τέτοιο είναι σίγουρα εντυπωσιακό, θέλει φαντασία και προφανώς πολλά βιβλία για να βρεις τις κατάλληλες λέξεις. Εγώ δεν διαθέτω τίποτα απ’ αυτά και έτσι, η προσπάθειά μου να φτιάξω ανάλογο ποίημα απέτυχε.  Continue reading «Ποίηση αλλιώς»

Advertisements

Ένα ποίημα για το Γενάρη

Περνώντας σήμερα το μεσημέρι έξω από ένα συνοικιακό βιβλιοπωλείο είδα στη βιτρίνα του, ανάμεσα στα βιβλία, και ένα ποίημα του Νικηφόρου Βρεττάκου. Το βιβλιοπωλείο αυτό κάθε μήνα βάζει στη βιτρίνα του ένα ποίημα. Το βρίσκω εξαιρετικά ενδιαφέρον, σίγουρα κάτι ασυνήθιστο.

Ελεύθερε άνθρωπε, πάντα θα λατρεύεις τη θάλασσα!

Έτσι ξαφνικά. Μια εικόνα στο ίνσταγκραμ και μία λεζάντα. Έτσι ξεκίνησαν όλα. Δεν ξέρω γιατί με άγγιξε τόσο αυτός ο στίχος, ίσως επειδή λατρεύω μεν τη θάλασσα, ελεύθερο άνθρωπο δεν θα με χαρακτήριζα. Ο στίχος αυτός ανήκει στον Baudelaire από το ποίημα «Ο Άνθρωπος και η Θάλασσα».

Continue reading «Ελεύθερε άνθρωπε, πάντα θα λατρεύεις τη θάλασσα!»