Επεράσαμ’ όμορφα

Επίσημα η φετινή σχολική χρονιά έληξε την προηγούμενη εβδομάδα με το κλείσιμο των σχολείων. Ανεπίσημα έχουμε λίγο δρόμο ακόμα για τα παιδιά που δίνουν εξετάσεις. Και ενώ όλοι κάνουν τον απολογισμό της χρονιάς το Δεκέμβριο και βάζουν τους στόχους για τη νέα χρονιά (που σχεδόν πάντα είναι οι ίδιοι με τους στόχους της προηγούμενης φοράς), εγώ κάνω τον απολογισμό πάντα τέτοια εποχή.

Photo by Emily Ranquist on Pexels.com

Επεράσαμ’ όμορφα γιατί είχα την ευτυχία να γνωρίσω καινούργιους μαθητές από διάφορες κοινωνικές και πολιτισμικές ομάδες με διάθεση να έρθουν σε επαφή με τη γερμανική γλώσσα και κουλτούρα. Έπρεπε να χτίσουμε σχέσεις εμπιστοσύνης. Να με μάθουν και να τους μάθω. Και έπρεπε να μάθουν να συνυπάρχουν και με τα υπόλοιπα παιδιά του τμήματος. Αυτό είναι λίγο χρονοβόρο αλλά ιδιαίτερα ικανοποιητικό. Βρήκα και τους παλιούς μου μαθητές με τους οποίους έχουμε ήδη αναπτύξει κώδικες επικοινωνίας. Τους ξέρω και με ξέρουν.

Επεράσαμ’ ομορφα γιατί παίξαμε. Σε γενικές γραμμές, πάντα προσπαθώ να εντάσσω το παιχνίδι στα πλαίσια του μαθήματος, φέτος όμως το παράκανα. Απ’ όλα είχε ο μπαξές: Επιτραπέζια, όπως η ναυμαχία, φιδάκι, τυφλή ζωγραφική, αλλά και πιο δραστήρια, όπως μπάσκετ και τυφλή οδήγηση, προσαρμοσμένα στα γερμανικά. Νομίζω, όμως πως το αγαπημένο τους υπήρξε ο γνωστός μουτζούρης (Schwarzer Peter στα γερμανικά). Ίσως κάποια στιγμή γράψω ένα άρθρο για αυτά τα παιχνίδια.

Επεράσαμ’ όμορφα γιατί ακούσαμε αρκετή μουσική. Και ομολογώ, πως ιδιαίτερη σχέση με τη γερμανική μουσική σκηνή δεν έχω. Ευτυχώς όμως, υπάρχουν συνάδελφοι πιο ενημερωμένοι από εμένα που έχουν κάνει εξαιρετική δουλειά στο κομμάτι αυτό και έτσι μπορώ εγώ ο άσχετος να «κλέψω» τις μουσικές τους επιλογές και ιδέες και να τις προσαρμόσω στις ανάγκες του κάθε τμήματος. Επίσης ομολογώ πως οι επιλογές που κάνω βασίζονται κατά κανόνα στο προσωπικό μου μουσικό γούστο και ξέρω πως δεν καλύπτω τις προτιμήσεις των παιδιών.

Επεράσαμ’ όμορφα παρόλο που μπορεί να υπήρξαν και στιγμές δύσκολες. Δεν είναι όλοι οι μαθητές ίδιοι και δεν ταιριάζουν όλοι με όλους. Συγκρούσεις και διαφωνίες θα υπάρξουν. Κοιτώντας πίσω στη χρονιά δεν ξέρω αν χειρίστηκα τις καταστάσεις αυτές με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Ενδεχομένως κάποιος άλλος στη θέση μου να το χειριζόταν διαφορετικά. Αλλά τέτοιες διαφωνίες αποτελούν μαθήματα και για μένα, έτσι ώστε την επόμενη φορά που θα προκύψουν – γιατί σίγουρα θα προκύψουν – να αντιμετωπιστούν έγκαιρα και (ελπίζω) αποτελεσματικά.

Τώρα, όμως, το καλοκαίρι είναι προ των πυλών. Χρειαζόμαστε όλοι, γονείς, δάσκαλοι, παιδιά, μερικές στιγμές ξεγνιασιάς και χαλάρωσης. Γιατί ο Σεπτέμβριος είναι κοντά, πιο κοντά απ’ όσο φανταζόμαστε.

Advertisements

Νύχτες Αραβικές και όχι μόνο

Έχω αναφέρει σε αυτό το μπλογκ την αγάπη που έχω για τα κινούμενα σχέδια, και ειδικότερα τις ταινίες της Ντίσνεϋ. Το γεγονός ότι μπορούσες να ταξιδέψεις όπου ήθελες, αφήνοντας τη φαντασία σου να καλπάζει σε κόσμους μαγικούς, όπου όλα είναι όμορφα, πολύχρωμα και χωρίς όρια. Όλα φαντάζουν δυνατά.

Συνέχεια ανάγνωσης «Νύχτες Αραβικές και όχι μόνο»

Ας μιλήσουμε για μουσική

Αφορμή για αυτό το άρθρο στάθηκε μια κουβέντα που είχα με μια μαθήτριά μου τις προάλλες, η οποία είναι γεννημένη μετά τους ολυμπιακούς αγώνες του 2004 (ναι, το έχω αποδεχτεί, υπάρχουν παιδιά που γεννήθηκαν – για ένα περίεργο λόγο – μετά το 2000) και η οποία βλέποντας σε φωτογραφίες κάποια αυτοκίνητα- αντίκες με ρώτησε: Γιατί κάποιος να προτιμήσει ένα τέτοιο αυτοκίνητο και όχι μια BMW; Έλα μου ντε; Αυτό μόνο ένας εραστής του αυτοκινήτου θα μπορούσε να το απαντήσει. Γιατί και εγώ ενδεχομένως που δεν έχω ιδιαίτερη σχέση με τα αυτοκίνητα μάλλον την BMW θα επέλεγα.

Συνέχεια ανάγνωσης «Ας μιλήσουμε για μουσική»

Μουσικά χαλιά

Σου έχει τύχει ποτέ να βλέπεις μια εκπομπή στην τηλεόραση ή να ακούς μια ραδιοφωνική εκπομπή και το μουσικό χαλί που παίζει από πίσω να σου γίνει εμμονή; Να θες να ανακαλύψεις το κομμάτι που παίζει αυτούσιο και να χάνεσαι ώρες στο ίντερνετ μέχρι να το βρεις; Και όταν το βρεις να το βάζεις στην επανάληψη μέχρι να καρφωθεί καλά στο μυαλό σου, σαν να εξαρτάται απ’ αυτό η ζωή σου αν το ξεχάσεις;  Συνέχεια ανάγνωσης «Μουσικά χαλιά»

Les Marionettes

Σήμερα το πρωί, σε ένα ραδιοφωνικό σταθμό, άκουσα ένα κομμάτι που είχα καιρό να ακούσω: το Les Marionettes του Zbigniew Preisner. Ανήκει στη μουσική της ταινίας Η διπλή ζωή της Βερόνικα, του Κριστόφ Κισλόφσκι, ένα διαμαντάκι, που με τη σειρά της στάθηκε η πρώτη μου επαφή με τον γαλλικό και γενικότερα ευρωπαϊκό κινηματογράφο. Είναι ένα κομμάτι που το αγαπώ ιδιαίτερα και με κάνει να ηρεμώ και να ταξιδεύω. Και με τον βροχερό καιρό, μέσα στο αυτοκίνητο, δεν θα μπορούσα να έχω καλύτερο συνοδηγό από αυτό το μουσικό αριστούργημα. Κρίμα που κρατάει τόσο λίγο.

 

Εκπαιδευτικά εργαλεία στο διαδίκτυο

Κοιτάω τα bookmarks μου στον Chrome και παρατηρώ πόσες σελίδες έχω αποθηκεύσει στο φάκελο «εκπαιδευτικά εργαλεία». Πάρα πολλές. Τις χρησιμοποιώ όλες αυτές στο μάθημά μου; Η απάντηση είναι: όχι, δεν είναι αυτό εφικτό. Άλλωστε, σχεδόν καθημερινά ξεπηδάνε και καινούργιες. Μπορεί κάποιος να τις δοκιμάσει όλες; Εδώ θα ήθελα, λοιπόν, να παρουσιάσω ορισμένες σελίδες που χρησιμοποιώ συχνά στο μάθημα και μερικές ιδέες για το πως θα μπορούσε να τις εντάξει κάποιος στις δικές του ανάγκες. Θα αποφύγω να αναφέρω μέσα κοινωνικής δικτύωσης όπως το Twitter ή το Facebook – αν και βρίσκω συναρπαστική την ιδέα πώς θα μπορούσαν αυτά τα μέσα να ενταχθούν στο μάθημα – και θα επικεντρωθώ σε πιο πρακτικές λύσεις, που θα δώσουν όμως μια διαφορετική νότα στην ατμόσφαιρα της τάξης. Οι εφαρμογές αφορούν κυρίως το ξενόγλωσσο μάθημα, ωστόσο μπορούν να χρησιμοποιηθούν απ’ όλους. Ξεκινάμε λοιπον: Συνέχεια ανάγνωσης «Εκπαιδευτικά εργαλεία στο διαδίκτυο»