Οι Δέκα Πρώτες Μέρες του Νέου Χρόνου

Ήρθε, λοιπόν, και το 2019. Νέο έτος, νέα όνειρα, νέες προσδοκίες. Ιδιαίτερα καλός με τις ευχές δεν είμαι, υπάρχουν άνθρωποι που το κάνουν καλύτερα, οπότε αφήνω τις ευχές στην άκρη. Ήδη είμαστε στα μέσα του Γενάρη, και όλα αρχίζουν να επιστρέφουν στην κανονική ροή. Αλλά γυρνώντας λίγο πίσω, βλέπω πως οι δέκα πρώτες μέρες του 2019 ήταν ιδιαίτερα έντονες.

10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1.

Continue reading «Οι Δέκα Πρώτες Μέρες του Νέου Χρόνου»
Advertisements

100 άρθρα

Το σημερινό άρθρο είναι το εκατοστό σε αυτό εδώ το μπλογκ. 100! Ούτε που το φανταζόμουν πως έχω γράψει τόσα. Βέβαια, θα μου πεις ότι για ένα μπλογκ που έχει ζωή 8 χρόνια περίπου, 100 άρθρα δεν είναι τίποτα. Δε θα διαφωνήσω. Αλλά για μένα που δεν έχω αλλάξει τη σελίδα Περί ποτέ σε αυτά τα χρόνια, ο αριθμός αυτός σχεδόν αποτελεί κατόρθωμα.  Continue reading «100 άρθρα»

Σχέδια, σχέδια, σχέδια

Λίγα μόνο 24ωρα μας χωρίζουν από την αλλαγή του χρόνου. Δειλά-δειλά κάνουν την εμφάνισή τους και τα ποστ με τις ανάλογες ανασκοπήσεις και τα μελλοντικά σχέδια. Ένα τέτοιο άρθρο είναι και τούτο. Μόνο που ελπίζω να είναι λίγο πιο σύντομο. Γιατί έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι μακροπρόθεσμα σχέδια δεν μπορώ να κάνω. Πάντα γίνεται κάτι και όλα ανατρέπονται. Και δεν έχω την υπομονή και την επιμονή, την προσήλωση στο στόχο. Επίσης διαπίστωσα ότι δεν μπορώ να κάνω πολλά πράγματα μαζί. Υπάρχουν άτομα εκεί έξω που μπορούν να ασχολούνται με διαφορετικά πράγματα ταυτόχρονα και να είναι καλοί σε όλα. Εγώ δεν είμαι από αυτούς.  Continue reading «Σχέδια, σχέδια, σχέδια»

Ανασκόπηση

Την τελευταία φορά που έγραψα σε αυτό το μπλογκ ήταν το Φεβρουάριο. Και ενώ είχα πει στον εαυτό μου να γράφω ένα άρθρο τουλάχιστον το μήνα, είναι προφανές πως δεν τα κατάφερα. Το άρθρο εκείνο (που μπορείς να διαβάσεις εδώ) είναι ένα ιδιαίτερο κομμάτι για μένα. Γράφτηκε αργά το βράδυ, σε μία περίοδο που ψυχολογικά δεν ήμουν καλά. Και την ίδια ώρα που γράφονταν εκείνες οι γραμμές, έφευγε από τη ζωή ένα ιδιαίτερα αγαπητό μου πρόσωπο. Continue reading «Ανασκόπηση»

Μερικές γρήγορες σκέψεις για το 2015

Δεν συνηθίζω να κάνω ανασκοπήσεις της χρονιάς που πέρασε, κυρίως επειδή δεν θυμάμαι πολλά πράγματα από αυτά που συνέβησαν. Και είναι και αυτή η μελαγχολία που σε πιάνει, γλυκιά ή πικρή. Πραγματοποίησες τους στόχους που είχες θέσει στην αρχή της χρονιάς (κάπου πρέπει να έχω ένα πρόχειρο κείμενο σχετικά με αυτούς τους στόχους) ή θα τους μεταθέσεις στη λίστα με τους στόχους της νέας χρονιάς; Το αποτέλεσμα είναι, τελικά, θετικό ή αρνητικό; Δεν μου αρέσει να γυρίζω πίσω. Έχω καταλήξει πως αν δεν έχει συμβεί κάτι εξαιρετικά ευχάριστο στη ζωή σου (γάμος, ένα παιδί ή οτιδήποτε άλλο μπορεί να θεωρήσει κανείς), αυτό που μένει είναι μια πικρή γεύση, δυσάρεστες αναμνήσεις, οι οποίες πολλές φορές ξεπερνάνε σε δύναμη και υπερκαλύπτουν τις στιγμές ευτυχίας.

Αυτή τη φορά θα κάνω μια εξαίρεση. Continue reading «Μερικές γρήγορες σκέψεις για το 2015»