Βιβλία που δεν τέλειωσα ποτέ

Μία από τις αγαπημένες μου εφαρμογές είναι το Goodreads. Φαντάζομαι πως είναι το αντίστοιχο Facebook για βιβλιόφιλους. Σε αυτό μπορεί κάποιος να βρει καινούργια βιβλία, να διαβάσει κριτικές από αναγνώστες και γενικά να αλληλεπιδράσει με άλλους. Ο,τι θα περίμενε κανείς από μια εφαρμογή κοινωνικής δικτύωσης (χωρίς gif, σκυλάκια, γατάκια και «viral» βίντεο). Σε αυτή την εφαρμογή υπάρχει και μια πρόκληση-στόχος: πόσα βιβλία θες να διαβάσεις μέσα σε ένα χρόνο. Εγώ για φέτος, βλέποντας τον όγκο δουλειάς, έβαλα ένα ταπεινό νούμερο. Μόλις 15. Και μπαίνοντας αισίως στον όγδοο μήνα του χρόνου ξέρετε πόσα βιβλία ολοκλήρωσα; Κανένα! Φέτος δεν διάβασα ούτε μισό βιβλίο!

Συνέχεια ανάγνωσης «Βιβλία που δεν τέλειωσα ποτέ»
Advertisements

Θερινή Ραστώνη

Ιούλιος. Ακριβώς στη μέση του καλοκαιριού. Πολλοί από εσάς, αν δεν είστε ήδη σε διακοπές, τις σχεδιάζετε και σε γενικές γραμμές κινούμαστε όλοι μας σε πιο χαλαρούς ρυθμούς. Περισσότερες εξορμήσεις στη θάλασσα, θερινό σινεμά, διασκέδαση κάτω από τον έναστρο ουρανό. Ή τουλάχιστον έτσι ελπίζω.

Συνέχεια ανάγνωσης «Θερινή Ραστώνη»

Επεράσαμ’ όμορφα

Επίσημα η φετινή σχολική χρονιά έληξε την προηγούμενη εβδομάδα με το κλείσιμο των σχολείων. Ανεπίσημα έχουμε λίγο δρόμο ακόμα για τα παιδιά που δίνουν εξετάσεις. Και ενώ όλοι κάνουν τον απολογισμό της χρονιάς το Δεκέμβριο και βάζουν τους στόχους για τη νέα χρονιά (που σχεδόν πάντα είναι οι ίδιοι με τους στόχους της προηγούμενης φοράς), εγώ κάνω τον απολογισμό πάντα τέτοια εποχή.

Photo by Emily Ranquist on Pexels.com

Επεράσαμ’ όμορφα γιατί είχα την ευτυχία να γνωρίσω καινούργιους μαθητές από διάφορες κοινωνικές και πολιτισμικές ομάδες με διάθεση να έρθουν σε επαφή με τη γερμανική γλώσσα και κουλτούρα. Έπρεπε να χτίσουμε σχέσεις εμπιστοσύνης. Να με μάθουν και να τους μάθω. Και έπρεπε να μάθουν να συνυπάρχουν και με τα υπόλοιπα παιδιά του τμήματος. Αυτό είναι λίγο χρονοβόρο αλλά ιδιαίτερα ικανοποιητικό. Βρήκα και τους παλιούς μου μαθητές με τους οποίους έχουμε ήδη αναπτύξει κώδικες επικοινωνίας. Τους ξέρω και με ξέρουν.

Επεράσαμ’ ομορφα γιατί παίξαμε. Σε γενικές γραμμές, πάντα προσπαθώ να εντάσσω το παιχνίδι στα πλαίσια του μαθήματος, φέτος όμως το παράκανα. Απ’ όλα είχε ο μπαξές: Επιτραπέζια, όπως η ναυμαχία, φιδάκι, τυφλή ζωγραφική, αλλά και πιο δραστήρια, όπως μπάσκετ και τυφλή οδήγηση, προσαρμοσμένα στα γερμανικά. Νομίζω, όμως πως το αγαπημένο τους υπήρξε ο γνωστός μουτζούρης (Schwarzer Peter στα γερμανικά). Ίσως κάποια στιγμή γράψω ένα άρθρο για αυτά τα παιχνίδια.

Επεράσαμ’ όμορφα γιατί ακούσαμε αρκετή μουσική. Και ομολογώ, πως ιδιαίτερη σχέση με τη γερμανική μουσική σκηνή δεν έχω. Ευτυχώς όμως, υπάρχουν συνάδελφοι πιο ενημερωμένοι από εμένα που έχουν κάνει εξαιρετική δουλειά στο κομμάτι αυτό και έτσι μπορώ εγώ ο άσχετος να «κλέψω» τις μουσικές τους επιλογές και ιδέες και να τις προσαρμόσω στις ανάγκες του κάθε τμήματος. Επίσης ομολογώ πως οι επιλογές που κάνω βασίζονται κατά κανόνα στο προσωπικό μου μουσικό γούστο και ξέρω πως δεν καλύπτω τις προτιμήσεις των παιδιών.

Επεράσαμ’ όμορφα παρόλο που μπορεί να υπήρξαν και στιγμές δύσκολες. Δεν είναι όλοι οι μαθητές ίδιοι και δεν ταιριάζουν όλοι με όλους. Συγκρούσεις και διαφωνίες θα υπάρξουν. Κοιτώντας πίσω στη χρονιά δεν ξέρω αν χειρίστηκα τις καταστάσεις αυτές με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Ενδεχομένως κάποιος άλλος στη θέση μου να το χειριζόταν διαφορετικά. Αλλά τέτοιες διαφωνίες αποτελούν μαθήματα και για μένα, έτσι ώστε την επόμενη φορά που θα προκύψουν – γιατί σίγουρα θα προκύψουν – να αντιμετωπιστούν έγκαιρα και (ελπίζω) αποτελεσματικά.

Τώρα, όμως, το καλοκαίρι είναι προ των πυλών. Χρειαζόμαστε όλοι, γονείς, δάσκαλοι, παιδιά, μερικές στιγμές ξεγνιασιάς και χαλάρωσης. Γιατί ο Σεπτέμβριος είναι κοντά, πιο κοντά απ’ όσο φανταζόμαστε.

Πανελλήνιες

Ξεκίνησαν και φέτος για εκατοντάδες μαθητές οι πανελλήνιες εξετάσεις που για πολλούς σημαίνει την εκπλήρωση στόχων, ονείρων, το πέρασμα σε μια «άλλη», πιο ανεξάρτητη ζωή. Οι εξετάσεις αυτές κουβαλάνε και όλα τα άγχη, τις ανησυχίες και τους φόβους. Τι θα γίνει εάν…

Συνέχεια ανάγνωσης «Πανελλήνιες»

Πιάσαν οι ζέστες

Σίγουρα κάπου το έχω αναφέρει αλλά το καλοκαίρι δεν ανήκει στις αγαπημένες μου εποχές. Ζεστή, ιδρώτας, ταλαιπωρία, αποπνικτική ατμόσφαιρα, ιδιαίτερα αν ζει κάποιος στην πόλη. Και από την άλλη, πόσες φορές μπορείς να πας στη θάλασσα αν είσαι ενήλικας, και μάλιστα εργαζόμενος; Ένα Σαββατοκύριακο αν είσαι τυχερός;

Συνέχεια ανάγνωσης «Πιάσαν οι ζέστες»

Νύχτες Αραβικές και όχι μόνο

Έχω αναφέρει σε αυτό το μπλογκ την αγάπη που έχω για τα κινούμενα σχέδια, και ειδικότερα τις ταινίες της Ντίσνεϋ. Το γεγονός ότι μπορούσες να ταξιδέψεις όπου ήθελες, αφήνοντας τη φαντασία σου να καλπάζει σε κόσμους μαγικούς, όπου όλα είναι όμορφα, πολύχρωμα και χωρίς όρια. Όλα φαντάζουν δυνατά.

Συνέχεια ανάγνωσης «Νύχτες Αραβικές και όχι μόνο»

Που χάθηκες πάλι βρε ψυχή;

Χρόνια πολλά! Χριστός Ανέστη! Πως περάσατε αυτές τις μέρες; Ελπίζω όμορφα και δημιουργικά! Μετά από πολύ καιρό γράφω πάλι σε αυτό εδώ το μπλογκ. Η αλήθεια είναι πως είχα αρκετό καιρό να γράψω και αυτό οφείλεται σε διάφορους λόγους. Πέρα από την έλλειψη χρόνου που είναι πλέον ένα διαρκές φαινόμενο, ο βασικότερος λόγος ήταν η απομάκρυνσή μου από τα κοινωνικά δίκτυα και από το ίντερνετ.

Συνέχεια ανάγνωσης «Που χάθηκες πάλι βρε ψυχή;»

Ας μιλήσουμε για μουσική

Αφορμή για αυτό το άρθρο στάθηκε μια κουβέντα που είχα με μια μαθήτριά μου τις προάλλες, η οποία είναι γεννημένη μετά τους ολυμπιακούς αγώνες του 2004 (ναι, το έχω αποδεχτεί, υπάρχουν παιδιά που γεννήθηκαν – για ένα περίεργο λόγο – μετά το 2000) και η οποία βλέποντας σε φωτογραφίες κάποια αυτοκίνητα- αντίκες με ρώτησε: Γιατί κάποιος να προτιμήσει ένα τέτοιο αυτοκίνητο και όχι μια BMW; Έλα μου ντε; Αυτό μόνο ένας εραστής του αυτοκινήτου θα μπορούσε να το απαντήσει. Γιατί και εγώ ενδεχομένως που δεν έχω ιδιαίτερη σχέση με τα αυτοκίνητα μάλλον την BMW θα επέλεγα.

Συνέχεια ανάγνωσης «Ας μιλήσουμε για μουσική»

Οι Δέκα Πρώτες Μέρες του Νέου Χρόνου

Ήρθε, λοιπόν, και το 2019. Νέο έτος, νέα όνειρα, νέες προσδοκίες. Ιδιαίτερα καλός με τις ευχές δεν είμαι, υπάρχουν άνθρωποι που το κάνουν καλύτερα, οπότε αφήνω τις ευχές στην άκρη. Ήδη είμαστε στα μέσα του Γενάρη, και όλα αρχίζουν να επιστρέφουν στην κανονική ροή. Αλλά γυρνώντας λίγο πίσω, βλέπω πως οι δέκα πρώτες μέρες του 2019 ήταν ιδιαίτερα έντονες.

10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1.

Συνέχεια ανάγνωσης «Οι Δέκα Πρώτες Μέρες του Νέου Χρόνου»

120 Άρθρα

Μοιάζει με παραμύθι. Φτάσαμε αισίως τα 120 άρθρα. Θα μπορούσαν να είναι περισσότερα. Θα μπορούσαν να είναι και λιγότερα. Δεν έχει σημασία. Για ένα μπλογκ που δεν έχει ιδιαίτερη ταυτότητα ή προσανατολισμό, που ξεκίνησε περισσότερο σαν πειραματισμός και άντεξε 8 χρόνια, τα 120 άρθρα αποτελούν ορόσημο.

Συνέχεια ανάγνωσης «120 Άρθρα»