9 Tweets για βιβλιοφάγους

Το τουίτερ είναι για μένα μεγάλη πηγή πληροφορίας και έμπνευσης. Εκεί επίσης μπορείς να διαβάσεις σπινθιροβόλες ατάκες,  με χιούμορ που σε ξεσηκώνει. Η ιστοσελίδα bookstr μάζεψε 9 τουίτς που έχουν να κάνουν με το βιβλίο και επειδή το τουίτερ και το βιβλίο είναι προσωπικές αδυναμίες, παραθέτω το λίνκ εδώ:

https://www.bookstr.com/node/2811

Καλό ξημέρωμα και καλή εβδομάδα!

Advertisements

Λίγο πράσινο

Αθήνα. Μία μητρόπολη, μια τσιμεντούπολη. Σύμφωνα με κάποιες έρευνες, η Αθήνα βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις όσον αφορά τους χώρους πρασίνου που αντιστοιχούν σε κάθε πολίτη, με μόλις 0,96 m2 πρασίνου ανά κάτοικο. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) θεωρεί πως η ελάχιστη αναλογία πρασίνου στις πόλεις δεν πρέπει να είναι κάτω από 9 m2/κάτοικο. Ας κάνουμε τα απλά μαθηματικά να δούμε ποια είναι η κατάσταση. Continue reading «Λίγο πράσινο»

Πως θα διαβάσεις 200 βιβλία

Το διάβασμα είναι για μένα μία αγαπημένη απασχόληση, ωστόσο τα τελευταία χρόνια δεν διαβάζω τόσο συχνά όσο θα ήθελα. Από την άλλη όμως, δεν είμαι από τους ανθρώπους που πρέπει οπωσδήποτε να κάνουν πρωταθλητισμό στο διάβασμα. Αν έχω διάθεση θα διαβάσω, αν πάλι όχι, δεν τρέχει τίποτα.  Continue reading «Πως θα διαβάσεις 200 βιβλία»

Ποίηση αλλιώς

Στο Τουίτερ τις προάλλες ανακάλυψα μια Γερμανίδα η οποία φτιάχνει ποιήματα με τις ράχες των βιβλίων που έχει στη διάθεσή της. Τα αποτελέσματα της περίεργης αυτής ποίησης τα ανέβασε με φωτογραφίες στο ίντερνετ και κάλεσε και άλλους να κάνουν κάτι το αντίστοιχο. Το να κάνεις κάτι τέτοιο είναι σίγουρα εντυπωσιακό, θέλει φαντασία και προφανώς πολλά βιβλία για να βρεις τις κατάλληλες λέξεις. Εγώ δεν διαθέτω τίποτα απ’ αυτά και έτσι, η προσπάθειά μου να φτιάξω ανάλογο ποίημα απέτυχε.  Continue reading «Ποίηση αλλιώς»

100 άρθρα

Το σημερινό άρθρο είναι το εκατοστό σε αυτό εδώ το μπλογκ. 100! Ούτε που το φανταζόμουν πως έχω γράψει τόσα. Βέβαια, θα μου πεις ότι για ένα μπλογκ που έχει ζωή 8 χρόνια περίπου, 100 άρθρα δεν είναι τίποτα. Δε θα διαφωνήσω. Αλλά για μένα που δεν έχω αλλάξει τη σελίδα Περί ποτέ σε αυτά τα χρόνια, ο αριθμός αυτός σχεδόν αποτελεί κατόρθωμα.  Continue reading «100 άρθρα»

Blue Monday

Η εβδομάδα ξεκίνησε με μία ιδιαίτερη Δευτέρα, την περίφημη blue Monday, την πιο καταθλιπτική μέρα του χρόνου, σύμφωνα με κάποιους. Και, διαβάζω, για να αποδείξουν ότι πραγματικά αυτή η μέρα είναι η πιο καταθλιπτική μέρα οι ειδικοί, βασίστηκαν σε έναν αλγόριθμο που συνυπολογίζει το κρύο, το τέλος των γιορτών και ανάλογους παράγοντες. Είναι η τρίτη Δευτέρα του Ιανουαρίου, μετά τις γιορτές δηλαδή, τότε που συνειδητοποιείς πως η γιορτινή ατμόσφαιρα αποτελεί παρελθόν και προσγειώνεσαι στην ανώμαλη καθημερινότητα. Continue reading «Blue Monday»

Αγαπημένες ταινίες- ένα δείγμα

Έμπνευση για αυτό το άρθρο ήταν το χθεσινό ποστ. Σε γενικές γραμμές αποφεύγω τις λίστες με αγαπημένες ταινίες, βιβλία, σειρές. Αλλά, αν με ρώταγες, ποιες είναι οι ταινίες που σου έρχονται πρώτα στο μυαλό και σου αρέσουν, νομίζω πως αυτές τις πέντε σαν ελάχιστο δείγμα θα απαντούσα. Δεν είναι μια πιο αγαπημένη από την άλλη, κάποιες απ’ αυτές μάλιστα έχω και καιρό να τις δω. Δεν υπάρχει επίσης και κάποιο συγκεκριμένο είδος που προτιμώ. Θα δεις. Continue reading «Αγαπημένες ταινίες- ένα δείγμα»

Les Marionettes

Σήμερα το πρωί, σε ένα ραδιοφωνικό σταθμό, άκουσα ένα κομμάτι που είχα καιρό να ακούσω: το Les Marionettes του Zbigniew Preisner. Ανήκει στη μουσική της ταινίας Η διπλή ζωή της Βερόνικα, του Κριστόφ Κισλόφσκι, ένα διαμαντάκι, που με τη σειρά της στάθηκε η πρώτη μου επαφή με τον γαλλικό και γενικότερα ευρωπαϊκό κινηματογράφο. Είναι ένα κομμάτι που το αγαπώ ιδιαίτερα και με κάνει να ηρεμώ και να ταξιδεύω. Και με τον βροχερό καιρό, μέσα στο αυτοκίνητο, δεν θα μπορούσα να έχω καλύτερο συνοδηγό από αυτό το μουσικό αριστούργημα. Κρίμα που κρατάει τόσο λίγο.

 

Ο πανικός των εξετάσεων

Δέκα χρόνια πριν στη γλώσσα που διδάσκω, τα γερμανικά, υπήρχαν μόνο 3 εξεταστικές περίοδοι: Ιανουάριος, Μαϊος-Ιούνιος και Σεπτέμβριος. Ο εξεταστικός φορέας που ήταν υπεύθυνος για τις εξετάσεις ήταν ένας: Το περίφημο ινστιτούτο Γκαίτε. Τα πράγματα ήταν σχετικά απλά. Οι περισσότεροι έδιναν εξετάσεις την καλοκαιρινή περίοδο, και σε περίπτωση αποτυχίας ή για κάποιο άλλο λόγο, μπορούσαν να δοκιμάσουν ξανά, Σεπτέμβριο ή Γενάρη. Continue reading «Ο πανικός των εξετάσεων»

Μια χειμωνιάτικη αθηναϊκή νύχτα

Δεν ξέρω αν το έχω αναφέρει ξανά, αλλά μία από τις αγαπημένες μου εποχές είναι ο χειμώνας. Και όχι τόσο ο αθηναϊκός χειμώνας, που περισσότερο υγρασία έχει, παρά κρύο, αλλά ο βόρειος χειμώνας, εκεί που το κρύο το αναπνέεις, το νιώθεις σε κάθε σπιθαμή του κορμιού σου. Continue reading «Μια χειμωνιάτικη αθηναϊκή νύχτα»