2 το Βράδυ

Είναι 2 το βράδυ. Ένας άντρας κάθεται στον υπολογιστή του, τον ανάβει και ανοίγει ένα κενό έγγραφο. Δίπλα του ένα μαύρο σημειωματάριο με ένα στυλό. Σκέψεις, ιδέες, συναισθήματα, όλα είναι γραμμένα εκεί. Στα ηχεία ακούγεται τζαζ μουσική, η μοναδική μουσική που ταιριάζει σε μια τέτοια βραδυά. Σε ένα κινηματογραφικό σύμπαν, ο άνθρωπος αυτός θα έπινε ουίσκι και θα φυσούσε νωχελικά τον καπνό από το τσιγάρο του. Λίγο αργότερα, θα το έσβηνε σε ένα τασάκι με μία στίβα από γόπες. Το έγγραφο στον υπολογιστή τον περιμένει. Περιμένει να γεμίσει με λέξεις, με εικόνες και νοήματα. Απόψε είναι η βραδυά του. Σήμερα θα γράψει το αριστούργημα, αυτό για το οποίο όλος ο κόσμος θα παραμιλά.

Βιάζεσαι.

Συνέχεια ανάγνωσης «2 το Βράδυ»

Βιβλιοπωλείο «Η Συμμετοχή»

Η πρώτη δουλειά που έκανα στη ζωή μου ήταν βοηθός σε ένα βιβλιοπωλείο. Πιτσιρικάς ήμουν τότε, γυμνάσιο πήγαινα. Το μαγαζί, ένα ημιυπόγειο, δίπλα στο δημοτικό σχολείο που ξεκίνησα. Κατεβαίνοντας 4-5 σκαλιά αντίκριζες μία αρκετά μεγάλη συλλογή από βιβλία για παιδιά και εφήβους. Όχι ότι δεν είχε και απ’ τα άλλα, απλά το παιδικό βιβλίο ήταν το δυνατό του σημείο. Είχε και άλλα σχολικά είδη, τσάντες, κασετίνες, χαρτικά. Είχε και ένα φωτοτυπικό μηχάνημα. Συνέχεια ανάγνωσης «Βιβλιοπωλείο «Η Συμμετοχή»»

Πανικός

Προσπαθώ να συντάξω αυτό το άρθρο 2 μήνες τώρα. Το δουλεύω, το αφήνω για λίγο στην άκρη, το ξαναπιάνω. Και κάπως έτσι, χωρίς να το καταλάβω, έφτασε ο Δεκέμβρης. Και, ενδόμυχα, πίστευα πως αυτό το άρθρο δεν θα το ολοκληρώσω ποτέ. Πως θα παραμείνει ένα προσχέδιο. Ήλπιζα.

Συνέχεια ανάγνωσης «Πανικός»

Τύψεις στις Διακοπές

Καλοκαίρι! Ήλιος, θάλασσα, ανέμελη ζωή! Γεμίζεις μπαταρίες και προετοιμάζεσαι για έναν απαιτητικό χειμώνα. Η ξεκούραση είναι απαραίτητη. Σωστά; Σωστά! Συνέχεια ανάγνωσης «Τύψεις στις Διακοπές»

5 Μέρες Κάμπινγκ

Ό,τι δεν έκανα στα 20 και στα 30 μου, το κάνω τώρα που αισίως είμαι 40. Αν αυτό δεν είναι παλιμπαιδισμός, τότε τί είναι; Κάμπινγκ στη ζωή μου δεν έχω ξανακάνει. Τα σχοινάκια στο στρατό δεν θεωρούνται κάμπινγκ, αν και στο μυαλό μου κάτι τέτοιο φαντάζομαι πως θα είναι.Επίσης δεν έχω πάει ποτέ κατασκήνωση. Δεν μου άρεσε σαν ιδέα. Προτιμούσα να είμαι Αθήνα με τα βιβλία μου και την άνεσή μου, παρά να τρέχω σε διάφορες δραστηριότητες με άλλους άσχετους για ένα μήνα. Συνέχεια ανάγνωσης «5 Μέρες Κάμπινγκ»

Ελεύθερε άνθρωπε, πάντα θα λατρεύεις τη θάλασσα!

Έτσι ξαφνικά. Μια εικόνα στο ίνσταγκραμ και μία λεζάντα. Έτσι ξεκίνησαν όλα. Δεν ξέρω γιατί με άγγιξε τόσο αυτός ο στίχος, ίσως επειδή λατρεύω μεν τη θάλασσα, ελεύθερο άνθρωπο δεν θα με χαρακτήριζα. Ο στίχος αυτός ανήκει στον Baudelaire από το ποίημα «Ο Άνθρωπος και η Θάλασσα».

Ελεύθερε άνθρωπε, πάντα θα λατρεύεις τη θάλασσα!

A post shared by IANOS (@ianos_gr) on

Συνέχεια ανάγνωσης «Ελεύθερε άνθρωπε, πάντα θα λατρεύεις τη θάλασσα!»

Back to the 80s

Έγραψα κάποια στιγμή στο τουίτερ ότι στη δουλειά έχουμε αναλάβει ένα δύσκολο πρότζεκτ μόνο που το δικό μας δεν περιλαμβάνει οργανογράμματα, διαγράμματα, αναλύσεις και άλλα παρόμοια βαρετά θέματα, αλλά μάγους, ταξίδια στο χρόνο, μουσική, χορό και τραγούδι. Ένα μουσικό ταξίδι στη δεκαετία του 80.

Πολύ πιο ενδιαφέρον, δε συμφωνείτε; Συνέχεια ανάγνωσης «Back to the 80s»